تأثیر شدت خطرپذیری انسانی و شناسایی عوامل مرتبط با آن در بروز سوانح ترافیکی در ایران

نویسندگان

چکیده

سوانح ترافیکی در ایران یکی از مه مترین مسائل مربوط به بهداشت عمومی است که شناسایی
اجزای علیتی آن در کاهش بار ناشی از آ نها، مداخله مؤثر و در پیشگیری از آ نها نقش مؤثری دارد.
این مطالعه با هدف بررسی مه مترین عوامل خطر انسانی در جاد ههای درو نشهری کشور در سال
1393 انجام گرفته است. فاصله زمانی اول شهریور تا پایان بهم نماه سال 1393 در 5 محور اصلی
منتخب برو نشهری کشور ب هصورت تما مشماری وارد مطالعه شدند. در این پژوهش با استفاده از آنالیز
ت کمتغیره رگرسیونل جستیک و تعدیل اثر متغیرهای مخدو شکننده محتمل، نسبت شانس مرگب رای
هریکا ز این عوامل خطر انسانیب رآورد شد.ب رای این منظور پرسشنام هها توسط کارشناسان تصادفات
آموز شدیده و بعد از طی 8 ساعت کلاس آموزشی تکمیل شد. برای تعیین احتمال پیشین متغیرهای
اصلی از توزیع نرمال و برای متغیرهای همراه مخدو شکننده از توزیع اف استفاده شد. از 1160 نمونة
)1/ 18 درصد( سرنشین و 18 مورد ) 6 / 79 درصد( راننده، 218 مورد ) 8 / موردبررسی، 924 مورد ) 6
درصد عابر پیاده بوده است. مه مترین عوامل خطر انسانی مؤثر بر مرگ ناشی از سوانح ترافیکی در کل
، OR = 7/1 )٪95 ،CI:2/38 - 37/ جمعیت و در رانندگان به ترتیب عبارتند از سرعت غیرمجاز) 5
،CI:1/86- 27/ و خستگی و خوا بآلودگی) 2 OR = 8/8 )٪95 ،CI:1/84- 42/ سبقت غیرمجاز ) 3
در ارتباط با زمان و مکان تصادف هی چکدام از عوامل خطر فاصله زمانی رسیدن OR = 7/1 )٪95
عوامل اورژانس از زمان تصادف، کیلومتر از مبدأ سفر، مسافت طی شده ب هصورت مداوم تا تصادف،
فاصله اولین

کلیدواژه‌ها