مدل‌سازی سرعت عملکردی و ارائۀ راهکار اقتصادی به‌منظور افزایش ایمنی در قوس‌های افقی (مطالعۀ موردی: محور مشهد - تربت‌حیدریه)

نویسندگان

چکیده

زمینه و هدف: تصادفات جاده‌ای همواره یکی از عوامل مهم خسارات جانی و مالی بوده است. با توجه به اینکه تصادفات در جاده‌های برون‌شهری صدمات شدیدتری نسبت به جاده‌های درون‌شهری دارند، ارائۀ روشی مناسب به‌منظور افزایش ایمنی در قوس‌ها، کمک بزرگی برای کاهش این خسارات می‌باشد. هدف از این پژوهش، بررسی و شناسایی قوس‌های افقی با ایمنی کم و ارائۀ روشی مناسب به‌منظور افزایش ایمنی با استفاده از معادلۀ پیش‌بینی سرعت عملکردی می‌باشد. استفاده از معادلۀ سرعت عملکردی به‌منظور افزایش ایمنی در عناصر مختلف جاده ازجمله قوس‌های افقی می‌تواند روشی مطمئن برای بهبود ایمنی در جاده‌ها باشد.
روش: مؤلفه‌های هندسی قوس‌های افقی که توسط دوربین نقشه‌برداری در محل برداشت شده است، به‌عنوان متغیرهای مستقل و سرعت عملکردی وسایل نقلیه که توسط دوربین سرعت‌سنج اندازه‌گیری شده است، به‌عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شدند.
یافته‌ها: در این پژوهش، تعداد 22 قوس افقی در محور مشهد - تربت‌حیدریه موردبررسی قرار گرفت که در هر قوس تعداد 100 سرعت از وسایل نقلیه برداشت شده است. از بین این قوس‌ها، 14 قوس دارای سازگاری خوب، 8 قوس دارای سازگاری متوسط بودند و هیچ‌یک از قوس‌ها سازگاری ضعیفی نداشتند. پس از تحلیل داده‌ها، مدل نهایی سرعت عملکردی ارائه و ایمن‌سازی قوس‌ها به‌وسیلۀ آن انجام شد.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج و مدل‌ خروجی حاصل از تحلیل داده‌ها، تغییر در مؤلفۀ شعاع قوس افقی برای قوس‌ها با ایمنی کم می‌تواند روشی مناسب برای افزایش ایمنی در این نقاط باشد. درنهایت، بررسی اقتصادی ایمن‌سازی بر اساس فهرست‌بهای راه و باند 1394 محاسبه ‌شده است.

کلیدواژه‌ها